nicesi geldi nicesi gitti, ananın dediği oldu bir iken beş oldu, krizler, darbeler, başkanlık sistemi, kovidler, 3. dünya savaşı, karalar ak oldu, biri hiç unutulmadı, zekanın mumla arandığı dönemler de yapayı geldi, gıdasından insanına kadar her şey yapay oldu. alınıp verilecek nefes sayısı azaldı. dün can ciğer kuzu sarması dostlardan geriye bir hiçlik ve kimliklerden ötürü sadece yalnızlık kaldı. "dün dün de kaldı cancağzım, artık yeni şeyler söylemek lazım" dan. "yine mız mız sıkıntı, yine hep vıdı vıdı yine hep televizyon, yine hep ortadoğu" nakaratı kaldı. akıp giden ömür sermayesinden geriye hiçlik kaldı.
