Çocukluğumda onun sesini arar, her gün geçip geçmediğinin bahsini yapardık. 2000’li yılların başında bu geleneğe birileri tarafından ket vuruldu. Öncelikle dolandırıcı davulcular türeyip ramazan bitmeden bahşiş parası toplayıp tüydüler, ramazanın son haftasında gelen gerçek davulcular bahşiş alamadan köylerine döndüler. Sonra saçma sapan davulcu eğitimleri çıkarıldı, anlaşmalı davulcular sahaya sürüldü. Bu esnada kendi kültürüne yabancılaşarak havadan nem kapıp şikayetçi olan insanlar, peş peşe davulcular üzerinden karapropaganda yapıp şikayetlerle adamları ekmeklerinden ettiler. Son yıllarda Ramazan’da davul sesi de, davulcu da kalmadı. Ne güzel çağdaşlaştık ama!
