dini açıdan çok yanlış anlaşılan bir kavram olduğunu düşünüyorum.
her zorluğu ve baskıyı sineye çekip hiçbir şey yapmayanlar genelde "bu dünya imtihan dünyası. bunların hepsi imtihan" lafının arkasına saklanırlar.
evet bu dünya bir imtihan dünyasıdır. ama imtihan dünyası diye de her şeyi yasaklama, hiçbir şey yapmama ve her şeyi gözden çıkartma dünyası da değildir.
şeriatla yönetilen afganistan, iran vs gibi ülkelerde her şeyi baskıyla yasaklıyorlar. bunlar imtihan diyip sineye çektirmeye çalışıyorlar. haliyle ülkede dinsizlik tavan yapıyor. sonra hareketlenmeler ve isyanlar başlıyor.
iran başladı bile. afganistan'ın başlaması için birkaç yıl lazım. o da biraz zor çünkü taliban rejimi mollalara kıyasla daha ağır ve daha vahşi. neyse konumuza dönelim.
imtihan'da bir diğer amaç nefsi terbiye etmek. şöyle düşün hiç evden çıkma, yemek falan görme, kadın falan görme, zina etme şansın 0. bütün gün yat uyu. böyle oruç nasıl olabilir ki ?
asıl imtihan şudur. canın çekecek, isteyecek ve ona karşı koyabilecek misin ? asıl mesele bu.
yasaklayarak, baskılayarak ve her şeyi ortadan kaldırarak ancak kendini kandırmış olur bir müslüman.
yani işte onu yasaklama, bunu yasaklama gibi şeyler bana çok mantık dışı geliyor.
Dünya'nın en büyük müslüman çoğunluklu ülkesi Endonezya'da böyle bu kadar baskı olduğunu düşünmüyorum. Hatta Endonezya benim bildiğim en mutlu islam ülkesi.
