Atatürk’ün çay konusundaki yaklaşımı, sadece bir tarım ürünü tercihi değil; ekonomik bağımsızlık ve bölgesel kalkınma stratejisidir. Dışa bağımlı olunan bir tüketim alışkanlığını (ithal çay) yerli üretime dönüştürme fikri, Cumhuriyet’in üretim temelli kalkınma modelinin somut bir örneğidir. Rize ve çevresinin iklim avantajını görüp bunu planlı teşvik, kanun ve teknik destekle hayata geçirmek; hem Karadeniz’in kaderini değiştirmiş hem de çayı toplumsal bir kültüre dönüştürmüştür.
Kısacası mesele çay değil; doğru coğrafyayı doğru politikayla buluşturma vizyonudur.
