Beyler bakın, bu anlatacaklarım ne rüya ne de hayal ürünü; bizzat o amına koduğumun Küçükçekmece’sinde yaşanmış bir toplu cinnet vakasıdır. Benim o gavat dayım olacak hurdacı kılıklı müptezel, kuzenimin düğününde "pastayı ben yaptıracağım, içine özel soğutma sistemi kurdum" diye ortaya bir fikir attı. Biz de sandık ki bu amına koduğumun fakiri bir yerden ucuza pasta buldu. Düğün günü salonun ortasına forkliftle, üzerinde Rusça "ananızın amı" yazar gibi garip işaretler olan, 2 tonluk titanyum bir kütle indirdiler. Garsonlar pastayı kesmeye yeltendiği an, o gavat dayım cebinden Geiger sayacı çıkarıp "Şimdi ananızın amını tersten göreceksiniz, kritik kütle yaklaşıyor!" diye bağırdı.
Bıçak o kurşun kaplı pastaya girdiği saniye, salonun tavanı göt deliği gibi çatladı ve ortalığı öyle bir Cherenkov mavisi kapladı ki, sülalesini siktiğimin ışığı yüzünden herkesin röntgeni duvara yansıdı. O an fizik kurallarını sikeyim; yerçekimi bir anda izne çıktı. Halay başı olan o gavat eniştem, elinde mendille tavanın köşesine yapışıp ters bir şekilde "Şemmamé" çekmeye başladı. Adam havada asılı kalmış, sanki yerçekimi anasının amına kaçmış gibi boşlukta süzülüyor ama halayı bırakmıyor orosbu çocuğu. Müzisyenlerin sazları bir anda eriyip plazmaya dönüştü, herifler "Ankara'nın Bağları" çalarken bir anda paralel evrendeki uzaylıların çiftleşme seslerini çıkarmaya başladılar.
Masadaki rakılar bir anda ağır suya ($D_{2}O$) dönüştüğü için, içen her akrabamın sesi sanki gırtlağına beton dökülmüş gibi kalınlaştı. Babaannem bir anda 2 metre boyunda bir mutanta dönüşüp "Damat nerede o piç kurusu!" diyerek sahneyi tekmelemeye başladı. Dayım ise o sırada pastanın içinden çıkan uranyum çubuklarıyla dişlerini karıştırıyor, "Hani nerede o atom parçalayan delikanlılar?" diye millete atar gider yapıyordu. O sırada salonun ortasında zamansal bir yırtılma oldu, 1940 yılından fırlayan bir Alman askeri "Was ist das?" diyerek pastanın içine düştü ve herif anında bir dilim pastayla beraber buharlaşıp gitti.
On dakika geçmeden salonu o amına koduğumun siyah camlı minibüsleri bastı. içeriden çıkan astronot kılıklı tipler, "Yine mi bu gavat Hasan?" diyerek dayımı yaka paça aldılar. Bize de "Bu olayı birine anlatırsanız ananızı kuantum parçacıklarına böler, her birinizi farklı galaksilerdeki pavyonlara satarız" dediler. O günden beri sol taşşağım karanlıkta neon yeşili parlıyor ve ne zaman radyo açsam dayımın sesi frekanslara girip "Hala o pastanın taksitini ödüyorum piçler" diye bağırıyor. sözlük, eğer bir düğünde pastadan ışık çıkıyorsa kaçmayın, direkt götünüzü duvara yaslayın çünkü o radyasyon sizi ya süper kahraman yapar ya da ananızın amına geri yollar.
