mesela ziraat bankası’nın 162. yıl reklam filminde görkem sevindik de yer alıyor. genelde daha sert, karanlık karakterlerle görmeye alışık olduğumuz bir oyuncu olduğu için bankacılık reklamında görünce insanın dikkatini çekiyor. ama tam da o yüzden sırıtmıyor; rolü “ünlü cameo” gibi değil, hikâyenin içinden biri gibi duruyor.
banka reklamlarında oynayan ünlüler genelde yüzünü gösterip geçerken, burada daha arka planda ama anlamlı bir yerde konumlandırılmış. “bakın ünlü koyduk” hissi vermemesi güzel detay. doğru projede olunca oyuncu seçimi de reklamın seviyesini yukarı çekebiliyormuş dedirten örneklerden.
