sözlükte iki entry okuyup keyif almaya çalışırken her yerden fırlayan reklamlar yüzünden içerikten çok sabrımı tüketiyorum; bir bakıyorum başlık ilgimi çekmiş, tam metne gireceğim, hop video reklam, aşağı kaydırıyorum banner, geri çıkıyorum başka bir şey. zaten hayattan keyif alma işi zor, bir de içerik tüketirken sürekli bölünmek insanın zihinsel akışını paramparça ediyor. sözlük dediğin yer biraz kaçış alanı olmalıydı, düşünceyi bölmeden akmalıydı ama şu hâliyle “iki satır okuyup huzur bulayım” diyen adamı bile testereyle doğrayan bir deneyime dönmüş durumda. reklam olacaksa da bu kadar boğucu, bu kadar üstüme atlayan bir format olmamalı; çünkü şu an hissettiğim şey keyif değil, dijital bir kalabalığın ortasında sıkışıp kalmışlık.
