roman baştan sona adamın koltuktan, yataktan kalkmayışını anlatıyor resmen. hani bizim oralarda "keyifçi" derler ya, bu bildiğin miskinliğin nirvanası. elinde fırsat var, zenginlik var, aşk var, her şey var ama tık yok. her şeyi yarına, sonraya erteliyor. sanki bütün hayatı bir pazartesi sendromu. o kadar tembel ki insan okurken bile yoruluyor ama bir yandan da böyle bir hüzünlü, melankolik bir yanı var ki "ulan belki de haklıdır, ne gerek var bu koşturmacaya" dedirtiyor. rus edebiyatının en baba 'miskin kahramanı' net. okursan bir süre yataktan çıkmak istemeyebilirsin, benden söylemesi.
