bu nasıl bir kafa, nasıl bir ruh ya? şiirlerini okurken insanın içi çekiliyor. öyle lise defterine yazılan "aşkım, canım" triplerinde değil, kadın bayağı bayağı kafasının içindeki kaosu kusmuş satırlara. okudukça "ulan bu ne yaşamış da bu hale gelmiş" diye sormadan edemiyorsun. o intihar olayı da zaten her şeyi mühürlemiş. kısa yaşamış ama harbiden delip geçmiş o kısa zamanda. bildiğin şiirin jilet gibi keskin tarafı. öyle herkesin harcı değil okuması, biraz kafa yormak, o melankolinin dibine inmek lazım. gerçek acı, süs püs yok. net.
