james cameron: “bana jurassic park - [michael] crichton romanı - gönderildi. cuma öğleden sonra elime ulaştı ve cumartesi günü yarılamıştım. kitapta çocukların jipte olduğu, baş aşağı çevrilerek sıkıştıkları ve tyrannosaurus'un gelip ön camı yaladığı, çünkü içeridekileri koklayabildiği sahneye geldim ve kitabı uyarlamak istediğime o anda karar verdim.ajansı aradım ve 'kitabı satın alıyorum!' dedim. michael crichton da 'çok geç, steven spielberg yeni aldı' dedi.benim yaklaşımım çok daha korkutucu ve kesinlikle r dereceli olurdu. ancak spielberg'ün filmini daha sonra izlediğimde bunun en doğru yönetmene gittiğine ikna oldum.steven spielberg, dinozorların dünya'daki en havalı şey olduğunu düşündüğüm sekiz yaşındaki bir çocukken bana hitap edecek bir versiyon yaptı. ve çekilmesi gereken film de buydu...”
çoğu insan bilmiyor; ama orijinal jurassic park'ta sevdiğimiz bir çok şeyi aslında spielberg'e borçluyuz. o duygusal ve ikonik “welcome to jurassic park“ sekansı spielberg'ün marifetiydi. plastik bardakta titreşen su, finalde t-rex'in kurtarıcı olarak gelişi, dr. alan grant'in başta çocuk sevmeyen, çocuklarla hiç anlaşamayan bir karakter iken çocukların kurtarıcısına dönüşmesi doğrudan spielberg'den geldi. besteci john williams yine spielberg sayesinde bu projedeydi. en önemlisi john hammond romanda karikatürize bir villain iken filmde gerçek bir insan gibi resmedildi, orijinal cast steven spielberg'ün seçimiydi.
cameron kendi jurassic park yorumunun aliens gibi olacağını söylüyor. doğrusu avatar filmleri bir açıdan james cameron'ın kendi jurassic park'ı sayılır ve onlar korku değiller...
