beethoven da bir dahi, evet. ama onun mücadelesi sayfaya siner. partitürlerinde silinmiş notalar, mürekkep lekeleri, kararsızlıklar vardır. mozart'ınkilerse tertemizdir, sanki ilahi bir el yazmıştır. bilgisayar çıktısı gibi, manyakça. obsesifçe diyeceğim ama adamda öyle bir taraf da yok gibi. bunu normal bir şekilde yapıyor, çabasız bir doğallıkla ve o el, nota kağıdının üzerinde hiç titremiyor.
mozart bir müzisyen değil, bir doğa olayı gibi gerçekten. bestelerini blok halinde, yukarıdan aşağıya değil; yatay, çizgisel, adeta zamansız bir akışla yazmış. her enstrümanın sesini ayrı ayrı değil, bir bütün olarak “duymuş”. senfoniyi baştan sona zihninde duyar, yani piyano falan çalıp notalardan oluşan bir müsvedde tutmaz. yalnızca kağıda geçirir. bu, insan olmanın sınırlarını aşan bir zeka biçimi.
