kaynağı zannedilenin aksine vahiy değil, roma imparatorluğu tarafından üretilen, koine grekçesiyle kaleme alınmış yunanca gospel,
talmud ve mişna'dır.
kuran, ibranice jeshua'ya yunanca kökenli arami-süryani fonetiğiyle isa diye seslenir. roma gospel'ini, referans alır. orpheus+mitra+enoch sentezlemesiyle üretilen jesus christ'ı kutsal bi kişilik olarak tasvir eder.
maide suresi, tora ile hiçbir alakası olmayan ve mizvot (farz ) olarak kabul edilmeyen, Sanhedrin 4:5 pasajını bakın nasıl tanımlıyor, lol:
"işte bu yüzden israiloğullarına şunu yazdık: Kim, bir cana kıymak veya yeryüzünde bir bozgunculuk çıkarmak karşılığı olmaksızın bir cana kıyarsa, sanki bütün insanları öldürmüş gibi olur. Kim de bir canı kurtarırsa, sanki bütün insanları kurtarmış gibi olur. Andolsun, elçilerimiz onlara apaçık delillerle gelmiş olmalarına rağmen, içlerinden birçoğu daha sonra yeryüzünde azgınlık ettiler. "
bildiğiniz gibi, bugünkü kuran 50 kuran nüshası içinden suudi arabistan ve el-ezher tarafından seçilen tek bi nüshaya dayanıyor, geriye kalan nüshalarla bugün okuduğunuz kuran arasında hareke ve noktalama uyumsuzlukları var ve bu yeni anlamlara kapı aralamaktadır. https://quran.com/al-maidah/32
kuran'ın allah'ın emri diye tanımladığı şey, tora'ya ait değil, bi tür ilmihal-fıkh kitabı sayılabilecek mişna'daki ahlaki buyruk: https://outorah.org/p/11582/
Ölüm cezası davalarında tanıkları şu şekilde ikna ettiler: Onları içeri getirip varsayımlara, varsayımlara veya söylentilere, hatta mahkemedeki başka bir tanık veya güvenilir bir kişiye dayanarak konuşmamaları konusunda uyardılar; ayrıca, ifadelerini araştırmak için çapraz sorguya çekileceklerdi. Ayrıca, ölüm cezası davaları mali davalar gibi değildir. Mali davalarda, kişi tazminat ödeyerek kefaret ödeyebilir, ancak ölüm cezası davalarına gelince, sanığın hayatı ve potansiyel torunlarının hayatı tehlikededir. Bunu, kardeşini öldüren Kabil'den alıyoruz. Yaratılış 4:10, "kardeşinin kanları feryat ediyor" der - "kan" değil, "kanlar", yani hem onun hem de torunlarının kanı. "Kanlar"ın bir başka anlayışı da Habil'in kanının ağaçlara ve kayalara sıçramış olmasıdır. Başlangıçta tek bir adam, Adem, bize tek bir hayatı yok edenin tüm dünyayı yok etmiş gibi, tek bir hayatı kurtaranların ise tüm dünyayı kurtarmış gibi olacağını öğretmek için yaratıldı. Ayrıca, başlangıçta barış uğruna tek bir kişi yaratıldı ki kimse bir başkasından üstün bir soy iddia edemesin ve sapkınlar birden fazla yaratılışı birden fazla tanrı fikrini desteklemek için kullanamasın. Bu aynı zamanda Tanrı'nın büyüklüğünü de gösterir çünkü bir insan aynı zarı kullanarak birçok madeni para basabilir ve hepsi aynıdır, ancak Tanrı her insanı Adem'in "mühründen" "silmiştir", ancak ikisi birbirine benzemez. Bu nedenle, her insan "Dünya benim için yaratıldı" demelidir. Tüm bunları duyan tanıklar, neden tanıklık etme zahmetine girdiklerini merak edebilirler. Bu nedenle, Levililer 5:1 şöyle der: "Eğer tanıklık ederse, görmüş veya bilmiş olsun, eğer bunu anlatmazsa (günahını üstlenir)" (yani Tevrat bizi tanıklık etmeye mecbur eder). Bir tanık, sanığın olası idamından neden sorumlu olması gerektiğini sorarsa, Süleyman'ın Özdeyişleri 11:10 şöyle der: "Kötüler yok olduğunda sevinç olur."
