rahmetli dayım da nur içinde yatsın otel görevlisiydi. gelen müşteri ve misafirlerin çantalarını taşıyan getir götür işleri yapan kişiler varya onlardan. sene 97 Ler filan. bu yanımıza geldi. rahmetlik babam dayıma iş bulmuş, bir otele gitmiş rica etmiş, otel sahibi demiş ki, hacı abi seni çok sevdim (babam acaip tatlı dilli güler yüzlü hoş sohbet sıcak Kanlı candan muhterem bir insandı, karşısındaki yedi kat el olsun 5 dk da arkadaş olur kontak kurar öyle biri, hocalık da yapmış) normalde ihtiyaç yok ama hemen başlasın diyor dayım da o gün başlıyor işe. neyse akşam işten eve geldim baktım dayım erkenden gelmiş, dedim dayı noldu, ya dedi böyle böyle otelde odaları karıştırdım !?!?.. Allah Allah nasıl oluyor ya, ulan ilkten anlamadık nolduğunu, bu bir iki saat çalışmış gelmiş eve. neyse bu fazla durmadı kalktı gitti memlekete. ya sonradan bir öğrendim ki, meğerse işe başladığı otel o biçim hızlı bir otel, gelenin gidenin girenin çıkanın haddi hesabı yok, arkadaşlardan ismini duymuştum mimli. babama dedim sen nereye soktun dayımı? demesin mi ... filanca otele. beni bir gülme aldı, ya dedim sen naptın? anlattım otelin durumunu ona. babam bilmiyor oranın nasıl bir yer olduğunu. karambole gitmiş. meğerse bizim dayı o otelde temizlik nedeniyle bilmeden odalardan birine girmiş, adamla kadını iş üstünde görmüş, girmesiyle çıkması bir olmuş hemen kaçmış ordan rahmetli, eve gelince de söylemiyor bize, ben anladım tabi otelin sabıkası var meşhur hızlı bir otel. sonradan öğrendik tabi. evet..
