her lafı bir makale, her bakışı Nobel havası.
ama aslında beynin Wi-Fi’si hep “bağlantı yok” modunda.
kahve içerken “aslında hayatın anlamı…” diye başlar, üç cümle sonra sigara gibi tükenir.
insan bunu fark ettiğinde gülmek mi gelir, üzülmek mi, karar veremez; çünkü zekâ sandığı boşluk, sadece ot gibi yayılmış bir yanılsamadır.
