Bugün gelecekler, umarım maruz kalmam yine. bak açık konuşayım… bu ülkede evine usta çağırmak, bir çeşit ruhsal dayanıklılık testidir. kapıyı açarsın, “abla kolay gelsin” der, sonra eğilir…
ve o an zaman durur. gözlerin istemsizce kaçar ama beynin travmayı “retina belleği”ne kaydeder. ne olur şu pantolonlara emniyet kemeri takılsın, kentsel dönüşüm gibi yasayla düzenlensin.
her eğilmede bir parça gidiyor ömürden. her seferinde kendime söz veriyorum: “bir dahaki sefere o tarafa bakma.” ama nafile. insan refleksle dönüp bakıyor. Sonra bütün gün beynimde şu şarkı: "gözümde canlanır, koskoca mazi".
