kopyalanmaya çalışılmış, yanlış anlaşılmış, bazen fazla gelmiş bir orijinalim.
herkes birilerini “örnek” alırken, ben kendimi referans gösterdim.
çünkü ben kimse gibi olmaya çalışmadım, onlar biraz ben olmaya çalıştı.
“ben benim” derken kibir değil bu;
başkası olmaya harcanan enerjiden bıkan birinin netliği.
herkes “kendini bulmak” peşinde koşarken,
ben zaten kaybolmayı seçtim. çünkü orada daha az kalabalık var.
özetle, ben kimim biliyor musun?
herkesin yanlış anladığı o “fazla” insanım.
ama sorun değil… fazla olmak, azların arasında fark edilmenin bedeli.
