Bazen en net cevap sessizliktir. Mesaj gelmez, telefon çalmaz, kelimeler dökülmez. O an insan kırılır, sinirlenir ama sonra anlar ki sessizlik de bir dildir.
Kimi insan konuşarak anlatır kendini, kimi ise susarak. Konuşanı anlamak kolaydır, ama susanı okumak daha zordur. Çünkü susan, çoğu zaman “yoruldum” der, “bıktım” der, “artık uğraşmak istemiyorum” der. Hem de tek kelime etmeden.
Bu yüzden ben kelimelerden çok sessizliklere kulak veririm. Çünkü en gerçek cevaplar oradan gelir.
