Recep Tayyip Erdoğan denen zat, bu ülkenin demokrasisini “play-doh hamuru” gibi şekilden şekile soktu. Bugün ülkenin geldiği nokta ortada, geri viteste dibine kadar.
Ama mevzu şu; adamın bu hayvani saldırganlığının altında “vaktiyle bize zulmettiler, şimdi intikam zamanı” kafası yatıyor. Kısaca “biz yıllarca ezildik, şimdi biz ezeceğiz” mantığı. Demokrasi falan hikaye yani.
O yüzden Erdoğan öldüğünde bu ülkedeki aklı başında insanların yapması gereken tek şey var; öyle bir anayasa yazılacak ki, kimse kendi mağduriyet edebiyatıyla gelip devleti babasının çiftliği gibi yönetemeyecek.
Ve özellikle şu da çok net; muhafazakar değerleri kalkan yaparak iktidarı ele geçirenlerin, ülkenin tüm kurumlarını tek bir ideolojinin hizmetine sokmasına artık izin verilmemeli. Bunun için anayasaya sağlam fren mekanizmaları eklenmeli. Dini ya da kültürel gerekçelerle devleti tek sesli hale getirmeye çalışan herkes, daha baştan sistem tarafından durdurulmalı.
Çünkü aksi halde yarın başka bir kesim çıkıp “biz de mağduruz” diyerek aynı oyunu oynar, yine herkes birbirinin gırtlağına çöker. Döngü devam eder, ülke de sonsuza kadar yerinde sayar.
