Bakacak kimsesi olmayan yaşlıların kaldığı yere neden huzurevi denir biliyor musunuz? Neden yaşlı evi, bakım evi ya da dinlenme evi denmez mesela?
Çünkü yaş alan insanın en büyük farkındalığı ve aradığı şey huzurun ta kendisidir. içi huzurlu olmasa da tabelada yazan huzurun adı bile bir anlık yumuşatır içini.
Çocukluk ve gençlikten itibaren ister kapitalist düzen diyin ister modern zamanın dayattıkları diyin, insanlara sürekli “mutluluğun”, “özgürlüğün”, “hayallerin” peşinden koşması gerektiğini dayattı. Bu sayılanların elde edilmesiyle huzur gelecekti çünkü, yersen. (Hepimiz yedik)
Ta ki, allanıp pullanıp süslenen tüm bu argümanların aslında mümkün olmadığını (olsa da gerek olmadığını) anlayana dek.
Huzur bazen bir şehirde küçük bir evde ailenle yaşamak, bazen yılda bir hafta bir deniz kenarında kamp kurmak, bazen de sadece tek başına kalmaktır. Bir kere huzurlu hissederseniz zaten bunu anlarsınız. Evet huzur işte bu dersiniz, olay ki bunu çok erken farkedebilmek.
Ezcümle, peşinden koşulup ısrar edilecek şey mutluluk, özgürlük, hayal, para vs değil sadece ve sadece huzurdur.
