islamcılık, 19. Yüzyıl'da ve 20. Yüzyıl'ın başlarında Osmanlıcılık akımının geçerliliğini yitirmesiyle birlikte popüler olmuş bir düşünce akımıydı. islamcılık; Osmanlı'da Arap, iranlı, Türk, Arnavut ve Boşnak uluslarının Panislamizim'in sancağı altında birleşmesine dayanıyordu. Birinci Dünya Savaşı sırasında Arapların Hicaz-Yemen, Kanal ve Suriye cephelerinde Türk ordusuna karşı ingiliz ve Fıransızlarla birlikte hareket etmesi sonucu bu akım, geçerliliğini yitirerek yerini Türkçülüğe bırakmıştır. Soğuk Savaş yıllarında islamcılık, Müslüman ülkelerdeki seküler milliyetçi ulus devletlere ve SSCB gibi komünizime karşı Batı emperyalizmi tarafından kullanılmıştır.
