Eski telefonumu buldum. Bir ekran görüntüsü almışım. O geceyi hiç unutmayacağım sanıyordum. Unutmuşum aslında. Ya da unutmamışım bilemiyorum.
O gece her şeyden habersiz Adını stalklarken bir belediye başkanının “Xx oğlumuz ve yy kızımızın düğün törenine katıldık” temalı paylaşımı nefesimi kesmişti. Korkarak açmıştım o Facebook gönderisini. Nasıl olur 1 ay önce yapılmış paylaşım… 1 aydır evlisin yani demiştim. Benden başkasıyla.
Kız da boylu poslu pek güzel maşallah. O gece sabahı 6 etmiştim. Düğünden başka fotoğraflar da arıyordum ama yoktu. Sonra kızın instagram hesabı, güzel fotoğraflarınız, kızın arkadaşlarının hesapları derken 1 ay gecikmeli gelin odanıza kadar girmiştim. Kalbim acımıştı ama beni yolda bırakışına da “ah” edememiştim.
Mutluluğunuzu bozmak istememiştim. Bu gece yani en azından şu anda bulunduğum yerde hala gece ; o eski telefonumdan o geceki ekran görüntüsüne gidince tekrar bakayım dedim sana yıllar sonra. Eskiler canlanınca kafamda edeyim dedim ah. O yaktı beni. Çeksin o da.
Edemedim. Beni doğurganlığım olmadığımı bildiğin halde oyalayıp terk etmene rağmen edemedim. Güzel gözlü çocuğunun bakışlarına kıyamadım.
Ben seni bu gece bir daha görmeyecek şekilde affettim. Yolun açık olsun.
