Bindiler de çektiler gittiler, o iyi insanlar, o dünya güzeli atlara!
O yiğitler, o her birisi kaplan örneği şahinler!
o ceren gibi atlara bindiler de başlarını aldılar gittiler!
Bir daha, bir daha hiç gelmeyecekler. Hiç, hiç, hiç!
Demirin tuncuna, insanın tırtına kaldık!
Şu dünyanın yaşaması müşkül hal ilen!
Bin iyiyi bir kötüye kul eden!
