lise yılarında, annelerimizin düzenledikleri altın günleri misali toplanmalar tertiplerdik. her gün birimizin annesini komşuya, oraya buraya gönderirdik.
yine böyle bir gündü. arkadaşın evinde toplandık. yedik içtik neyse sigaraları yaktık...
keyyfle tüttürüyorken arkadaşın babaannesi çıkageldi. biz ellerimizde sigaralar donakaldık. kulakları iyi duymayan babaanne arkasını dönüp odasına gitti. tabi arkadaşın etekler tutuştu... tam o anda:
x: eyvah! yandım ben bittim!
y: ya korkma be belki sigaraları görmemiştir.
x: nası görmez ya?
z: olm manyak mısın bu kadın sağır olabilir ama kör değil yani.
