Bu ülkeyi bir kelime ile ifade etmem istense kesinlikle o kelime takiyye olurdu. Kimse olduğu gibi değil, hatta olmamak zorunda. Dindarı seküler gibi davranmak zorunda ki, Batı'nın klişelerine muhattap olmasın, seküler dindar gibi davranmak zorundadır ki yönetimle sıkıntı yaşamasın. Başörtü takmayan, takarmış gibi yapmak zorundadır ki, yolda uyarılmasın, dindar kesim, ülkede yaşayan azınlıklardan Ermeni veya Yahudi veya en azından farklı dine mensup bir yakın arkadaş bulmalı ki ne kadar toleranslı olduğunu gösterebilsin. Yabancı müzik grupları hiç hoşlanılmasa da takip edilmeli ki, müeesses nizamla bir şekilde bir noktada buluşulsun. Bütün taksilerde Sibel Can veya ibrahim Tatlıses cdleri mevcuttur. Binen her Türk'e yönetim kötülenir, bu Cdler çalınmaya başlanır ve şarkı son ses söylenir ki ben de senin kadar "bu dünyaya aitim" mesajı verilir. Ama polis yanından geçerken, ses kısılır. Keza polis o şarkıları duysa da kafasını diğer tarafa çevirir ki, bari bu kadar özgür olsunlar diye müsaade eder. Yani herkesin olduğundan farklı görünmeye çalıştığı bir coğrafya. Siyasal islamın 20 yıldır bizim ülkemizi getirdiği durumu, 50 yıldır iliklerine kadar yaşayan bir coğrafya düşünün ve bu iki yüzlülüğü o şekilde okumaya çalışın.
