ne kadar kolay cevaplar veriyorsun bana. ne kadar da katılaşmıssın yıllar sonra; ama hala büyüyememişsin. büyüyememen beni hala yıllar önceki benle karıştırmandan o kadar belli ki...duygusal yorgunluktan bahsediyorsun, sanki ben hiç yorulmamışım gibi duygusallıkların içinde. bıkkınlıktan bahsediyorsun, ama sen kendinden bile bıkmış bir haldesin. aslında sana üzülüyorum; ama sen bana asla üzülmüyorsun. ne sevmesinden bahsediyorsun diyorsun bana, sevme zaten diye kestirip atıyorsun. o zaman sen de sevmemiş olsaydın; ama sen artık sevmiş olduğundan da emin olamıyorsun. ağlayıp zırlasa da ben bu şahısa asla geri dönmem diyorsun arkamdan benim için. hiç de ağlayıp zırlamıyorum; çünkü ben artık ağlayıp zırlayacak yaşı geçtim, sadece ağlıyorum herkes gibi, hatta senin gibi. sen de ağlıyorsun; belki sen zırlıyorsun da... ne de olsa büyüyemeyen sensin...
