Çocuklar hayalleriyle uçmalı gökyüzünde. Ne düşünmeliler yarını, ne kopmalı uçurtmalarının ipleri. Ve her çocuğun tenceresi kaynamalı yeryüzünde. Az gidip uz gidip, dünyada kurmalılar cenneti: Gülücük dolu hikayelerin baş kahramanı oldukları tatlı öykülerde... Bir varmış bir yokmuş. Kötüler kaçmış, çocuklar tokmuş... Gerçekten masal olamayacak kadar kötülüğün içinde bu dünya. Ne masalı; olsa olsa kâbus bu, kâbus! Çıkar mutlaka her güzelliği bozan birileri. Hiç şaşmaz! Doğruyu eğriyi gören, yalanı gerçeği bilen tek! Biz yaşamadığımız masalı SEN'i taşıyarak yüreğimizde yazdık: ...Bir zamanlar gül tomurcuğa boğulmuş, sevgili iken gözden düşmüş, kovulmuş... Sonu mutlu bitecek; şüpheniz olmasın! 'O' cevherini çamura atar mı hiç?