çocukken abur cubur yiyen değildim. şimdikiler gibi cips, çikolata, bisküvi düşkünü olamazdım çünkü, paramızı bunlara veremezdik. zaten hep zayıf bir çocuktum.
kağıt helva, stadyumda, milli bayramda, halk konserlerinde yani bir etkinliğin olduğu dönemde yediğim yiyecekti. özel bir gün olmalıydı.
çocukken hep sade yedim. dondurmalı ile birlikteliğini yıllar sonra yedim. güzeldi.
kağıt helvanın ağzımızda kaybolduğu gibi yıllar ve anılar da yok olmaktadır.
