dikkat şahan çıkabilir zamanındaki gibi, küçük skeçlerde kalabilseydi, herzaman kabul görebilecek harika bir tiplemeydi, hemen hemen her mahallede, toplumun hemen her yerinde, içimizde yaşayan bir tipti ki, zaten bu yüzden çok sevildi.
bu büyük sevgi, ticari arzuları tetikledi ve önüne ne konulursa yenen güruha servis edildi, insanların aklındaki
'recep ivedik' pencere kenarında, üstü başı kül içinde, elinde birasıyla oturan tek kaşlı bir adam olmaktan çıktı ve işte o an büyüsü bozuldu, sağda solda türkcell tavugu kovalayan, saçma sapan espriler yapan bir adama dönüştü, film hakkında tek bir kelime yazmak istemiyorum.
şahan gökbakar harika bir yetenek, müthiş bir zekaya sahip, bu insanların hepsinin, güleceği şeyi bulmuştu, amirinden memuruna, aliminden cahiline, yedisinden yetmişine, tüm türk halkının gerçekten kahkahalar atabileceği mizah tarzını bulmuştu ama sonradan herkes gibi o da ticari arzularına engel olamadı, belki bizim göremediğimiz bir baskı vardı kendi üzerinde, biliemiyorum, belki ak sakallı dede falan girmiştir rüyasına, 'bunun filmini yap, paranın mına kooooy' demiştir, bilemem ama sonuç olarak bu yetenekli ve zeki insan, hiç kusura bakmasın ama recep ivedik'i skip atmıştır, ortalık malı etmiş, liseli talebelerin sınıflarda dillerinden düşürmediği, sıradan bir eğlence aracına çevirmiştir.
sonuç olarak, recep ivedik, bizim için, her zaman, pencere önüne boş bira şişeleri dizip, salim abisiyle taşak geçip, halime'nin sepetinin ipini çeken, üstü başı kül içinde, tek kaşlı o tatlı herif olacaktır...
