müzikleri kesinlikle alıp götüren, pek çok sahnesi güldüren, çoğu sahnesi gözlerin dolmasına sebep olan, sonunda artık dayanma sınırını aşıp hüngür hüngür ağlatan, sel gibi gözyaşlarının düştüğü yerin dudaklardaki tebessüm olması gibi tuhaf bir durumu sıkça yaşatan enfes film. çocuğun sevimliliği, kadının doğallığı, adamın cin bakışları ve gülümsemesi gerçekten hikayenin içinde olma hissinin uyanmasına yeterli olabiliyor. bir kaç yılda bir tekrar izlenmesinin gerekli olduğu kanısındayım.
