umdugumdan da iyi cikan film. özellikle tek planda cekilen bir cok güzel sahne var filmde. van damme'in sirf ucan tekme ve spagat'i ile sinirli oldugunu düsünen bünyeye, ne kadar etkileyici bir karakter oyuncusu oldugunu ilk kez gösterdi bu film. van damme'in gecmisiyle hesaplasmalari icimi burktu ve adamin haline üzülmedim degil. ayrica yanilmiyorsam ilk kez bir filmde aglarken gördüm herif'i. ayrica kameraya karsi oturup tuttugu 5 dakikalik monolog var ki, cok etkileyi olmus.
bunlarin disinda banka soyguncularin arasinda bir abi var ki, ayni dog day afternoon'daki sal'e bayagi benzemis. yönetmen bunu bilerek mi yapmis, bilmeyerek mi merak ediyorum.
