sonunda buldum seni... sonunda buldum hayal etmesi bile mümkün olmayan bahçeni...
tüm renklerini buldum, saflıgının tohum halini gördüm
gonca halini gördüm temizliğinin, yüzüne yansıttıgın, ama kimsenin farkedemediği...
ve sere serpe gördüm içindekileri, edepsizce uzanmış bir dalın üzerine...
bahçenin her köşesinde ayrı bir seni gördüm, her köşesinde ayrı bir renk, her renk ayrı bir hikaye... kimsenin göremediği...
pempe rengini gördüm hayallerinin, kırmızını gördüm alev alev yakan içini...
edit: böyle güzel oldugunu düşündüğüm bir entryi sırf kıskanç bir köpek yüzünden editliyorum lanet olsun. ne eksiliyon lan lebraam!
