Kendimi avutarak geçiriyorum günlerimi. Bu biraz trajikomik bir olay. Halbuki gerçek gün yüzü gibi ortada ama kabullenmek çok zor geliyor. Etrafındakilere savunduğun doğruların aslında yanlış olduğu gerçeğini kabullenmek çok zor. Onca nefes tükettim biraz olsun savunabilmek için inandıklarımı. Asıl korkum haksız çıkmak değil asıl korkum kendimi bu kadar çok kandırıp kendime haksızlık etmem...
