Küçükken belirli aralıklarla çıkıverdiğin de anneanneme giderdim ilaçlasında geçsin diye. Beni karşısına oturtur şu maniyi söylerdi:
“Apsın apsın abarsın,gün geçtikçe kabarsın.
Horoz öter gün batar.
Ver Allahım daha beter.”
Eliyle de hafif hafif üzerine dokunurdu bunu yaparken. Ben de inanır ilaçlattım diye koşa koşa eve giderdim.
( gerçekten geçerdi de * )
