2008'den bu güne sözlükte sevdiğim, anlaştığım, iyisiyle kötüsüyle bir şeyler paylaştığım birçok arkadaşım, abim, ablam oldu. Zaman geçtikçe, şehirler değiştikçe görüşemez, konuşamaz olduk. Bu elbette ki hepsinin tek tek ne çok değerli olduğunu asla değiştirmez, değiştirmeyecek.
Bir tek moonlight sonata kaldı haber aldığım, haber verdiğim. Gevezeliklerimi aşırı konuşkanlığıyla durdurabildiğim biri. Her zaman sırtımı yaslayabileceğim biri.
E peki, yarın Kadıköy'de kahve içiyor muyuz? Deliler gibi alışveriş yapıyor muyuz? Asssla girmeyeceğin mekanlarda instagramlık fotoğraf çekiyor muyuz? :kıps: vallahi çok özledik.
