bir keçi gibi hoplayıp-zıplayan, tasması çözülmüş bir köpek gibi anlamsızca oraya-buraya koşan, yerde sürüklenen bir ipi yakalamaya çalışan ya da atılan bir topu koşarak tutup size getiren bir eşek gördünüz mü? ben görmedim... görebildiğim; aşırı yükle yokuş yukarı çıkmaya zorlandıklarında; acı-acı, dişi bir eşek gördüklerinde* ise tatlı-tatlı anırmalarıdır yalnızca...
gerçekten de eşeklerin, olaylara yaklaşımı son derece serinkanlıdır. ancak bu, onların nihilist oldukları anlamına gelmez.
bakmayın siz, eşek deyip de geçtiğimize; bir deve kervanına mihmandarlık edecek kadar saygıdeğerdirler aslında... günde, bir avuç arpa ve bir tutam samanla hizmet verecek kadar görev bilincine sahip ve kanaatkardırlar. öylesine kibardırlar ki, kovayla suyu uzattığınızda, o çok soylu gördüğümüz atlar gibi şapır-şupur etrafa saçmadan, süzdüre-süzdüre sessizce içerler. asla! sahiplerini çiftelemezler. eşek çiftesini yiyenler genelde, havlayan ve ayağına dolanan köpeklerle onları, kötü emellerine alet etmek isteyen sapkın insanlardır.
ben bir eşeğe baktığımda;
iyi bir bakımla, 30 yıl kadar yaşayan, sıpalık dönemi dışında; haytalık etmeyen, ağırbaşlı, akıllı-uslu, güngörmüş ağır abi edasında, ciddiyetten hoşlanan, mesafeli fakat son derece vefalı ve kadirşinas bir hayvan görürüm.
- böyle bir hayvanın nihilist olduğunu kim iddia edebilir ?
