sadece genel teori kitabı ile ekonomiye katkıda bulunmamış, uluslararası para fonu'nun kurulmasında da ciddi pay sahibidir.
kendisinin temel tezi, piyasa ekonomilerinin her zaman kendilerini düzeltecek bir mekanizmaya sahip olmadığını, yani düşük işsizlik ve yüksek üretim düzeylerini her zaman garanti edemeyeceği biçimindedir.
keynes, büyük buhran'daki gibi derin bir ekonomik düşüş başladıktan sonra, piyasa güçlerinin tek başına bunu tersine çeviremeyeceğini iddia etmektedir. bunun nedeni, kısmen ekonomideki belli anahtar fiyatların, özellikle ortalama ücret düzeyinin yeterince esnek olmaması, yani ekonomik bir olumsuz şokla karşılaştığında hızlı biçimde değişmemesidir. keynes, özellikle kamu harcamaları, vergiler ve para politikası gibi makroekonomik politika araçlarındaki ayarlamalarla ekonominin performansındaki düşüşün önüne geçilebileceğini ve ekonominin istikrara kavuşturulabileceğini iddia etmiştir. keynes'in devletin istikrar politikaları uygulayarak ekonomik çöküşü önleyebileceği argümanı o kadar yaygın kabul gördü ki, görüşleri adeta kutsandı ve keynesyen devrim olarak adlandırıldı.
geliştirdiği toplam arz ve toplam talep gibi pek çok kavram halen makroekonomik analizin temel araçları arasındadır. ancak bazı anahtar düşünceleri, özellikle bütçenin ve para arzının yönetimine ilişkin politika önerileri tartışma konusudur.
1970lerde milton friedman başta olmak üzere keynes'in aktivist devlet politikalarına karşı çıkılmıştır. friedman, monetarizm* olarak bilinen ve keynesyenciliğin anti tezi olan bir doktrin ortaya koymuştur.
kaynak: kemal yıldırım, doğan karaman, murat taşdemir - makroekonomi - seçkin yayıcılık / 6ncı baskı - eskişehir 2007.
