Öyle bir resim ki bakarak bile soğuğu hissediyorsunuz. Sabahın ilk saatleri ise gidilecek, boş ve soğuk şehir caddeleri. Bunun kadar sinir bozucu başka birşey var mı? Bu anı yaşamaktan çok nefret ediyorum.
Aklıma çocukluğunu getiriyor ayrıca. Daha gün aymamış dışarısı gece karanlığı ve ben amk okuluna girmek için zor kalkıyorum, üşüyorum, babamın hazırladığı kahvaltıdan bir yada iki lokma ağzıma atıp sofrada uyukluyorum. Ve sonra servise binip bir dünya yol çekip amk okuluna varıyorum. Hem beni öfkelendiren, hem çok çaresiz hissettiren bir hatıra.
