8 yaşında çocuktum o gün. 'Şans eseri' kendi şehrimde değildim ama babam abim ablam yaşadılar o günü. Tam 20 yıl olmuş. Babamın telefondaki dehşetli sesini 3-4 metreden sanki yanımda konuşuyormuşçasına duymuştum. Ne komşum ne ailem ne de arkadaşlarımdan kimseyi kaybetmedim çok şükür ama her yıl bu günü sanki en yakınlarımı kaybetmiş gibi hissederek yaşıyorum. Bu şehrin travması 20 yıldır düzelmedi bundan eminim. Ölenlere rahmet kalanlara sabır diliyorum.
