dün gece arabamla tek şeritli bir yolda camlar açık vaziyette 60 km hızla ilerlerken karşı şeritte gördüm onu lakin yolun diğer tarafındaydı, bana uzaktı. siklemeden yoluma devam ettim. yaklaşınca birden önüme atladı şerefsizin çocuğu. reflekslerim az daha zayıf olsa üstünden geçecektim. tabi istemsizce amına kodumun kedisi diye bağırdım. allahtan arkamdaki araç yakında değildi. en sevdiğim kedi benden uzak duran kedidir. hele arkadaşımda kalırken kedisi bacaklarıma falan sürtünüyor yavşak deli ediyor beni. dua etsin sabırlı insanım tekmelemeye kıyamıyorum. allah affetsin bir kere salonda çekyatta uyurken ayağımın üzerinde bişeyin kımıldadığını hissettim. kafamı kaldırıp baktım ki karanlıkta iki tane göz bana doğru geliyor. uyku sersemi nasıl korktuysam tekmeyi vurup fırlattım hayvanı. hem uykumdan ediyor hem vicdan azabı çektiriyor şerefsiz. bunlar hep 15 yaşımdayken gece vakti çöp kutusundan kafama sıçrayıp altıma gerçek anlamda sıçırtan o kedi yüzünden. hala söverim şerefsize. bir kaç kere de gece mahallede ağlayan çocuk sesi duyup bu ses ne diye soğukta dışarı çıkıp baktığımda birbirine kilitlenip aptal aptal çağıran 2 kediye denk gelmiştim. gecenin bir yarısı hem uykumdan ediyorlar hem çocuk ağlıyor sanıyorum. her seferinde kovalayıp ayırdım şerefsizleri. kavga edecekseniz edin yoksa gürültü yapmayın siktirin dağılın aq. Evet. Teşekkürler.
