uzun uzun yollar tepip sevgili gelir. ilk anın heyecanı öpüşüp koklaşmalar, cilveleşip sevişmeler falan. 5. gün sonunda tüm yellozluğunu ortaya çarşaf gibi serdikten sonra, sabahın ilk ışıklarında
-allah belanı versin, gidişin olsun dönüşün olmasın,
gibi temennilerle uğurlamak olayın başka bir boyutu.
ne yani kimse böyle sevgili uğurlamadı mı? hep yalaşıp uğurlanmaz ki...
