içi çok boş 2 kelime...
kimse çıkarı olmadan kullanmaz oldu artık, çıkar savaşları arttıkça içi boşaldı, anlamını yitirdi bu iki kelime.
ve sanki sadece sevgililer arasında kullanılması farz oldu;
oysa ki insan dostunu çok sever, düşmanını sever, ağacı, kuşu böceği sever, yaratılmışı ve yaradanı sever...
en çok da kendisini sever insan.
içine daha fazla anlam ve gerçek sevgiyi yükleyerek kullansak keşke...
