Küçücükken tanıştım kokoreç ile. Evin yakınında minibüs durakları vardı. Orada arabada yapıp satardı bir adam. Yanında da hep midyeci olurdu. Ne zaman oraya insek dedem bir çeyrek yaptırırdı banada. Karabiberi fazla olunca hoşuma giderdi. Bir de önceden çok çıtır çıtır olurdu kokoreç. Şimdi öylesini bulamıyorum. Izmır kokoreç yazan yerler var hatta hiç benzemiyor. Izmır de annemlerin şimdiki oturduğu yerde kokoreçle ünlü. Adım başı kokoreççi var. Izmirliler anladı bile. Ben 2 tam ekmek kokoreç yiyebilirim bir oturuşta.
