ikinci memleketim. Kızılaya inmeyi, cebecide pavyon çıkışı düz yürüyemeyen adamları izlemeyi, yerlerdeki escort kartlarını, kar yağarken açan güneşini, kurtuluş parkında bellediğim bankı, kuğulu'da her sabah beslediğim sevimli varlıkları, tunalı'nın yer altı sahaflarını, akşam pazarlarını.. Kısaca çok özledim be. Bulunduğum yerden her gün 12yi 5 geçe ankara' ya kalkan trenin sesini duyduğumda içim cız eder. Ah Ankara..
