hangi cennetten geldim bu cehenneme
ki her yokluk bendedir her acı benim
baltalar kıyasıya inmiş gövdeme
bak şu devrilen hayat ağacı benim
Bir gün beni de unut her yalan gibi
Adımı sokaklara tükür kan gibi
Oysa ki yaşadıkça bir çıban gibi
içinde sızlayacak o sancı benim
Terkedilmiş eski bir şehircesine
Sensiz yaşıyor o can verircesine
Tutuşmuş özleminle erircesine
Bir zaman sevdiğin bu yabancı benim Ümit yaşar oğuzcanyabancı.
