Şu başlığa biraz içimi dökmek için girdim. Yazdım yazdım sildim. Gerçekten her şey çok boş geliyo. Annemle babam geçen hafta boşandı 3 yıllık bi sürecin sonuydu, benim sikimde değil de çocuğu ağlatmışlar bu gece evde en sonunda ona tav oldum daha 14 yaşında.
Kendim desem nasıl bi bokun içindeyim bilmiyorum. Son 1 senedir net şekilde ayrılmaya çalıştığım 4 senelik ilişkimi bitirdim bugün. Kendi adıma zor olanı seçtim ama içinde bulunduğum ailevi durum kişisel hayatımla baş etmemi zorlaştırıyor.
Daha da kötüsü benim için eğitim hayatı ve kariyer adına önemli bi dönem başlıyor pazartesi. En ufak bir motivasyonum yok ve Her şeyi siktir edip uyuşturucuya alkole kafayı gömme gibi bir lüksüm de yok, sorumluluk almam lazım.
Şuan 6 tanesine 58 lira verdiğim biranın yanında ekşili yeşil zeytin yiyerek bu entry yi yazıyorum. Arkadaşlar hayat niye bu kadar zor. Pozitif olmak niye bu kadar zor.
