bu kadar eleştirilince çalışanlarının mesleklerini suiistimalden dolayı 17 arkadaşımızın ölümüne sebeb olduğunu sandığım gazetedir.
bunca ölüme karşın toplum olarak 30 yıl boyunca sessiz kalmamızın kimi bünyelerde normalleşmesi olağan. taraf bu sessizliği bozan küçük bir ses oldu. vatanseverlikle haybeye ölme arzusu arasındaki çizgi, bu ülke nato'ya girsin diye kore'de abd askerlerinin önünü açarken ölüp giden askerlerimizle silinmeye başladı. bugünse ölmek âdeta bir fetiş haline getirildi. ne kadar çok ölürsek, o kadar vatanseveriz demek ki! oysa vatan, üzerinde eşitçe ve özgürce yaşamak için olmalı, vardır.
taraf sosyalist değil, sosyal demokrat bir çizgiye sahip. bunun bile eksik olduğu bir ülkede bu değerli bir tavır. yürekli yayınları ise varlığının çok ötesinde bir değere sahip bu ülke için.
