annemle babamı 3 gün arayla kaybettim önce annemi kaybettim ağladım zırladım sonra dedim babam var ya babam iyileşir bırakmaz beni baba bu sonuçta yıkılmaz dağ gibi söylenisi bile güzel "b a b a"
babamda 3 gün dayanabildi göğsünün yarasına o da bıraktı beni resmen dünya başıma yıkıldı bütün kemiklerim kırılmış gibi acıyodu sesim kısılana kadar bağırdım ağladım baba lan bu baba bırakabilir mi hiç tek çocuğunu
kendime geldiğimde iki gün geçmiş babamı yıkamışlar almışlar götürmüşler annemin yanına yatırmışlar
o gün bitti iste benim çocukluğum babamla birlikte benimde yarımı gömdüler oraya 30 yaşına geldim hala biri yanımda babasına seslense içim sızlar gözlerim dolar.
