Doğduğum, büyüdüğüm, özlediklerimi koynunda rahat uykularına bırakıp çıktığım, gün geçtikçe gidilmesi daha da imkansızlaşmaya başlayan şehir.
Bir ayağım orada diye bir deyim vardır ya, artık maalesef bir ayağım orada değil. Hoş, çook uzun zamandır değildi ancak kardeşimin hala "bizim" şehrimizde oturması kalbimi hep ferahlatmış olsa gerek. Gel gör ki şehir her her zaman senin onu sevdiğin kadar sevmiyor bugün itibariyle kardeşim de izmir'de yaşamıyor. O da maalesef başka bir şehire gitmek durumunda kaldı.
Bizi öksüz burakan şehir izmir... Bizi yrtim burakan şehir izmir... Bir gün seni bırakıp çıktık işte çok sevdiğimiz sokaklarından. Heep özlenen, özlenecek olan şehir.
Umarım birilerine güzel şeyler verir. Zira o birileri biz olmadık. Hep acı verdi bize.
Ayrıca Türkiye'nin en çekilemeyen şehri.
