eski şefimle abi kardeş gibi olduğumuzdan mütevellit, bir gün beraber oturup bira içerek izlediğimizde bizi ekrana kilitlemiş yarışma. gülmekten kırıldık, yıkıldık amk. programın geçtim şefliği, yemek yapmayla, mutfağın m'siyle alakası yok amk.
proyu da geçtim yarı proda çalışacak bir adam yok o yarışmada. bi o genç çocuk var. o da bi nebze. koskoca bir fake resmen. lan yemin ediyorum, adam gibi soğan, patlıcan soymayı bilen yok. bakın öyle artistik pijamalı filan demiyorum, standart soyma yahu.
adamlara 45 dakika filan süre veriliyorlar lan standart reçete yemek için. sanırsın bana füzyon mutfağı, sanırsın bana moleküler çalıştılar. evdeki anneniz 5 çeşit yemek döker lan o sürede.
bir de en inandırıcı olmayan noktalardan biri, elini kesen yok la. bazılarının elinde yara bandı filan var, osuruk. mutfağa 20 yılını vermiş adam bile keser elini.
ama bomba inandırıcı olmayan nokta; küfür yok küfür! bakın kim ne derse desin; hadi hazer şef, somer şef değil diyeyim de; o mehmet şef gibi adamlar ne olursa olsun tutamazlar kendilerini bir noktada. s*kerim yapacağınız sosu derler. ağızdan çıkar yani o, otomatiktir.
iyi bir şefin, tvde yemek yapması aslında kariyerinde çok büyük açmazda olduğunun kanıtıdır. benim bildiğim o jüri, hakikaten iyi şefler. ne işleri var onların orada, onu anlamadık biz.
o mehmet şef denen adamın otelde veya restoranda mutfağına girin, bu yarışmacılar gibi hareketler yapın, bırakın kovmayı, yemin ediyorum pişirir sizi yer öyle şefler.
