2 gün önce bir işçinin tırın geri manevrası esnasında ezilerek öldüğü videoyu izledim. telefonunun elinden düşüşü, gövdesinin üst kısmının bir anda öne eğilmesi falan yürek parçaladı.
düşündüm de az buz bir süre değil yaşadığım. şairin yolun yarısı dediği noktayı geçeli epey olmuş. iyi, kötü, güzel, çirkin bir çok yaşanmışlık sığdırmışım bu süreye. herkes için geçerli bu. anlık ölümü görünce insanın hayata teşekkür edesi geliyor. bugüne kadar yaşattıkların için teşekkürler hayat...
